Już kilkanaście tysięcy lat przed naszą erą ludzie zaczęli poszukiwać różnych nowych form pożywienia niż mięsko zwierzęce i rezygnować z koczowniczego ryby życia – coraz częściej tworzyli pierwsze prymitywne osady. Oprócz tego zaczęli uprawiać ziemię spożywając jej plony i hodować coraz wicej zwierząt. W czasie tym człowiek zdobył umiejętność wyłuskiwania, rozdrabniania w ustach i połykania ziarna dziko rosnących zbóż. Z czasem nauczono się uprawiać same zboża, kosić je, oddzielać ziarna od reszty i tak dalej. Do wytworzenia prymitywnego piwa wystarczający będzie chleb i wodna, czyli dwa ze składników, dzięki którym zachodzić będzie fermentacja alkoholowa. Taki napój o papkowatej konsystencji będzie mętnym i niezbyt smacznym, jednak sycącym i pożywnym i zawierać będzie alkohol. Pierwsi, którzy do przygotowania piwa używali chleba byli Sumerowie – to właśnie w ich spuściźnie kulturowej odnajduje się dokumenty, które świadczą o produkcji piwa. Po upadku cywilizacji sumeryjskiej sztuka warzenia piwa była jednak cały czas rozwijaną przez ich spadkobierców, między innymi Babilończyków. Przygotowywali oni różne rodzaje piw, gdzie sama technologia ich wytwarzania także poszła daleko w przód. Każdy obywatel Babilonu dziennie mógł wypić trzy litry piwa, natomiast osoby wysoko postawione otrzymywały przydział większy o dwa litry. Babilończycy do przygotowania tego trunku wykorzystywali kadzie zacierne, kotły warzelne i tak dalej.